Retrospekcja: Około 1990 roku
Jako młoda matka, Cynthia Givens była orędowniczką zainteresowań swoich dzieci i doskonale wiedziała, co zrobić, gdy jej córka, Sahara, zapragnęła nauczyć się grać na pianinie. Cynthia zapisała Saharę do Merit, wiedząc, że będzie to społeczność przyjazna i wspierająca aspiracje rodziny.
W tamtym czasie Merit znajdowała się na stacji Dearborn (47 West Polk Street), a Sahara z rozrzewnieniem wspomina, że spacer w kierunku gigantycznej wieży zegarowej oznaczał, że co tydzień czekało na nią coś wyjątkowego w ramach Konserwatorium Alice S. Pfaelzer.Wyjaśnia, że “urodziłam się i wychowałam na West Side w Chicago, więc niewielu moich znajomych naprawdę znało muzykę klasyczną, rozumiało ją lub miało okazję ją grać”.”
Cynthia powiedziała córce: “Jeśli masz taką szansę, wykorzystaj ją w pełni. Kiedy cię czegoś uczą, masz tylko jedno zadanie: wrócić do domu, ćwiczyć i się tego nauczyć, a kiedy przyjdzie czas, żeby to wykonać, to dasz radę”.”
I tak właśnie zrobiła Sahara.
Następne pokolenie: około 2020 roku
Lata później Sahara znalazła się w sytuacji swojej matki, gdy jej własna córka, Dynham, zainteresowała się muzyką. “Nigdy nie spodziewałam się, że dorosnę i będę miała dziecko, które będzie uczyło się grać na konkretnym instrumencie – po prostu wiedziałam, że moje dziecko będzie wspaniałe, bo wiem, że w każdym drzemie wielkość!”
Sahara z przyjemnością obserwowała, jak mała Dynham odkrywa otaczający ją świat. Wspomina: “Kiedy Dynham była mała, moim zadaniem jako mamy było próbowanie z nią różnych rzeczy i poświęcanie jej uwagi”.”
Wkrótce ujawniła się między nimi szczególna sympatia, a Sahara obserwowała. Przechadzając się między sklepowymi półkami, Dynham z energią i determinacją wybijała rytmy na konserwach. Zamiast próbować ją powstrzymać, Sahara zauważyła entuzjazm córki do perkusyjnej kreatywności. Wspominając to z żywą pamięcią, Sahara opowiada swoją ulubioną rodzinną anegdotę: “W końcu pewnego dnia przyszła do mnie i powiedziała: ‘Mamo, czy mogę wziąć swoje kieszonkowe i kupić ten pad perkusyjny?’Pozwoliłem jej kupić pad perkusyjny!”
“Moja mama grała na pianinie, kiedy była w moim wieku, a babcia zapisała ją do Merit. Podczas kwarantanny odkryłem, że chcę grać na perkusji, więc rodzice zapisali mnie do Merit, co pomogło mi rozwinąć się jako muzyk i jako człowiek”.”
Podobnie jak jej matka i wielu innych rodziców uczących się w Merit, Sahara wiedziała, że sam instrument nie wystarczy, by w pełni uwolnić muzyczną energię córki. “Wiem, kto może cię przygotować. Merit był moją pierwszą myślą”. Sahara zapisała Dynham do Merit i obie zgadzają się, że to pomogło jej osiągnąć cele.
Kontynuacja sukcesu: Dzisiaj
Obecnie w trzeciej klasie liceum, Dynham studiuje grę na perkusji w konserwatorium, a jej pasją jest granie jazzu. Ma nadzieję kontynuować naukę muzyki na studiach i mówi: “Merit pomógł mi rozwinąć się jako muzyk i jako człowiek. Chcę zbudować na tym swoją przyszłość”. Kolejnymi rzeczami na liście życzeń tej młodej, obiecującej perkusistki są krowi dzwonek, zestaw perkusyjny i wibrafon.
Dziś Sahara wspomina i świętuje, jak jej matka dała jej życie pełne muzyki dzięki zaangażowaniu w Merit. Cieszy się również i cieszy, że Merit nadal jest tym wyjątkowym miejscem, które pozwala jej córce cieszyć się życiem pełnym muzyki.
